Verbranding

Verbranding

Een verbranding is een complex geheel van voornamelijk exotherme chemische reacties tussen een brandstof en een oxidator (meestal zuurstofgas) waarbij warmte en licht ontstaat onder de vorm van een vlam of een gloed.
 
Buiten een brandstof en een oxidator is doorgaans ook een ontstekingsbron nodig om de verbranding in gang te zetten. Dat kan zijn een lucifer of een aansteker om een vuur aan te steken, verhitting door wrijving om de lucifer aan te steken, een piëzoelektrische vonk om het gas van een aansteker of een gasbrander aan te steken, een elektrische vonk voor een benzinemotor of samendrukking voor een dieselmotor.
 
Verbranding kan zowel met vaste, vloeibare als gasvormige brandstoffen optreden.

Volledige verbranding van een stof houdt in dat de stof zich verbindt met zoveel van de oxidator (meestal zuurstof) als mogelijk is. Dit betekent in alle of bijna alle gevallen dat de moleculen van de brandstof geheel in atomen worden gesplitst waarbij ieder atoom zich verbindt met zoveel atomen van de oxidator (meestal zuurstof) als voor dat type atoom mogelijk is.
 
Onvolledige verbranding treedt op als er te weinig oxidator aanwezig is en de verbranding toch niet stopt (bijvoorbeeld door extreme hitte). Bij onvolledige verbranding zullen atomen uit de brandstof zich verbinden met minder atomen van de oxidator (meestal zuurstof) dan voor dat type atoom mogelijk is. Ook kan het zijn dat de moleculen van de brandstof niet volledig in atomen worden opgesplitst, maar dat brokstukken zich verbinden met atomen van de oxidator of zelfs dat niet. Roet is een voorbeeld van zulke onverbrande brokstukken van de brandstof.
 
Bij onvolledige verbranding komt minder warmte vrij dan bij volledige verbranding.